Verering van de Soefi Shaykhs.

Dus, O nobele broeders, dit zijn de scholen van het Sufisme. De lichtzinnigste van hen is die van het monnikschap (rahbaaniyyah) wat verboden is door de Islaam, en de meest afschuwelijke is de uitspraak dat Allaah verblijft en geïncarneerd is in Zijn schepping (Hulool) en de uitspraak dat alles dat bestaat in werkelijkheid Allaah is (wahdatul-wujood). Vervolgens is het een feit dat alle sekten van de Sufis voorbij de grenzen van verering voor hun shaykhs zijn gegaan en in volledige overgave van de volger (mureed) voor zijn leraar (shaykh); tot op het punt dat de volger compleet en ongelimiteerde gehoorzaamheid aan zijn shaykh geeft, niet de gerinste weerstand vertonend, waardoor hij als een dode lichaam wordt onder de hand van de persoon die het wast.

Muhammad 'Uthmaan as-Sufi de auteur van al-Habaatul Muqtabisah zegt tijdens het bediscussiëren van de manieren die een volger past:
Daartoe behorend is dat hij zit in zijn aanwezigheid alsof hij in het Gebed zit, en dat hij zichzelf laat opgaan in zijn aanwezigheid, en dat hij niet op zijn mat zit, noch wudoo maakt met zijn kan, noch op zijn stok leunt. Luister naar wat één van de zuivere mensen zei:

Wie 'Waarom'? zegt tegen zijn leraar zal nooit welslagen.


Mustafaa al-Bakree schreef deze manieren in een poëtische vorm in Bulghatul-Mureed, zeggende: Geef de zaak over aan hem en vraag niet. Ook al komt hij met iets zondigs als dat mogelijk is. Wees in zijn aanwezigheid als een dood persoon daar ik met iemand ben die mij wast om het vuil van mij te verwijderen. Sta niet op deze mat, slaap ook niet op zijn kussen. [Toegeschreven aan al-Wakeel aan Bulghatul-Mureed]

De Sufis stellen het verplicht voor de volger om voor de shaykh een dienaar in gedachten en lichaam te zijn, beroofd van alle wil zoals een overleden persoon met iemand die hem wast. Zelfs als hij hem een zonde ziet begaan of iets tegengesteld aan de Sharee'ah, dan nog is het voor hem niet toegestaan om naar de reden daarvoor te vragen, als hij dat zou doen dan zou hij verworpen worden van de genade van zijn shaykh en nooit welslaan. Dit is één van redenen voor de extreme afwijking van de Sufis, zij hebben het verbieden van het slechte opgeheven waardoor de slechte daden goed voor hen worden, (het worden) zelfs oprechte handelingen en wonderbaarlijke daden in hun ogen. Echter in juiste leerstellingen van de Islaam is het niet toegestaan om iemand te gehoorzamen die zondig is, daar de boodschapper van Allaah, salla llaaho 'alayhi wa sallam zei:

Er is geen gehoorzaamheid aan de schepping in ongehoorzaamheid aan de Schepper. (Saheeh, overgeleverd door Ahmad, zie Saheehul Jaami')

Zelfs ten aanzien van de ouders, die meer recht hebben dan alle andere mensen, dan nog is het ontoelaatbaar om hen te gehoorzamen in ongehoorzaamheid aan Allaah, daar Allaah, de Meest Verhevene, zegt:


Maar indien (beiden) trachten u iets met Mij te doen vereenzelvigen, waarvan gij geen kennis hebt, gehoorzaam hen niet. Doch leef met hen samen in de wereld op een behoorlijke wijze en volg de weg van hem die zich tot Mij richt. Dan zult u tot Mij terugkeren en Ik zal u inlichten over hetgeen u deedt. [31:15]

Reacties:

0 reacties:

Een reactie plaatsen